Ebe Pınar Gözünden

İlk buluşma; Ten Tene Temas

IMG_9209

Bebeğinize ilk merhabanın en yumuşak hali ten tene temas, girdiğim her ortamda konuyu bir şekilde bağladığım, kendi doğumumda da olmasını en çok hayal ettiğim ve olan, her annenin bu anı yaşayabilmesi için farkındalık yaratmak için çaba gösterdiğim konu Ten Tene Temas. Daha önce de şurada yazmıştım…

Dün gece mail kutuma harika bir yazı düştü… Sizlerle paylaşmadan edemedim.

“Bu yaziyi beni tensel temas farkındalıgini unutturmayan Pinar hanim ve tensel temasin gucune inanmak isteyen mutlu anneler icin yazıyorum….

Hamileligim sonlanmadan önce Pınar hanimin telkinleriyle doktorumla tensel temas konusunda konusup onu tensel temasa ikna etmiştim…
Plesenta bebeğin önünde olduğu için normal doğum ihtimalim yoktu…ama harika bi doğum planlamıştık…dogum fotoğrafçımiz benim makyajli fotoğraflarımi çekecekti…ben el sallayarak amaliyata girecektim sezeryan olacaktim ama  sicak havlularla destek olup ilk emzirme islemini doğar doğmaz yapacaktik…
Gel gelelim hiçbişey planladigimiz gibi gitmedi…36. Haftaya girdigimiz sabah çok siddetli bi kanamayla hastaneye kendimizi zor attik… doktorumuz plasentanin % 30unun çıktığını ve acilen sezeryanla bebeğin alınması gerektigini söyledi… hersey 15 dk içinde oldu bitti… lokal anasteziye bile vakit yoktu…genel anasteziyle biranda doğum yapmis oldum… hayal ettigimiz hicbisey olmadı haliyle:-) ve ama hayal edemedigimiz kadar harika bişeyin ana babasi oluverdik biranda…
Ama hesaplanamayan bisey daha vardı ki bebeğim plasentasinin eksilmesinden dolayi zaten bi kriz yaşadı.. birde annesinin ayilmasini bekledi … tanımadığı ellerde yikandi giyindi muayene edildi… annesi ayildiginda da ne yapacagini bilemedi… korkan titreyen elleri şoka uğrayıp biranda bebegi tutamadi…
Iyice kendime geldiğimde 2 saat falan geçmişti… ve bebek hakli olarak beni emmek istemedi çünkü korkuyordu… beni tanımadı… hickimseye güvenmiyordu… çok fazla tedirgindi… ne yaptiysak emmedi… sürekli kafasini itti… ve o karisiklikta aklima hic tensel temas gelmedi…o gun aksama kadar direndi iki kere 15 ml mama içti… O aksam bi hemşire geldi ve odadaki herkesi çıkardı disari…kadin erkek herkesi cikardi… bu anneyle bebegin mahremidir dedi….cinsel bi mahremiyet degil dedi…baslangicta anlayamamistim ama sonra ne yapmaya çalıştığını çok iyi anladim… beni ve bebeği soydu… onu yüzüme yatırdı… uzun süre göz göze geldik…bakistik… biraz uyudu yüzümde.. 1veya 2 dk sonra uyandı… ağlamadan tekrar bana bakmaya başladı… hemsire ona kendimi tanitmami istedi… usulca ben senin annenim dedim…sonra hemşire onu alıp yanima yatırdı… o sürekli kafasini iten aglayan bebis biranda emmeye başladı… ben şok oldum… şimdi bile yazarken gözyaşlarımi çok zor tutuyorum…  Öyle güzel emiyordu ki anne olduğumu o an anlamistim işte… ben kelimelerin gücünün yetmedigi dilimin pelteklestigi o ani hayatım boyunca unutamayacagm..  Meger benimde o tensel temasa ihtiyacim varmış… bende onun varlığıni kabul edememisim… emzirmeyi bi gorev olarak bilip emsin diye uğraşıyormusum.. Ama emzirmeyi bir görev degil…bir beslenme aracı değil… bir iletişim araci olarak görmek gerekiyormuş… bunu anladim… ve hayatim boyunca öğrendiğim en kıymetli bilgi olup küpe ettim kulagima:-) şimdi bebegim ben mutsuzken mutsuz ben mutluyken mutlu oluyor…  Benim hissettiğim herseyi hissediyor..  Ve cok ilginc bende onun hissettiklerini hissedebiliyorum… bu bambaşka bi deneyim… bu hic bir servete degisilemeyecek kadar kiymetli bi hazine…
Tensel temas sadece emmeye alismak için değil dünyaya alışma sürecinde de çok işimize yaradı… istinasiz her agladiginda emzirdim…hemen hergün yarım saat tensel temas kurdum… tenimde uykuya daldı…yatagina kundak yapip koydum…uyandı ama sıçramadi…giderek daha da sakinleşti…babasıyla da tensel temas kurdu… babasina güvendi… yan yana yatıp sarildigimiz için kucak çocuğu da olmadı…sadece tanımadığı bi dünyada birilerine güvenmek istiyordu…. o güven duygusuna doyunca başka bişeye ihtiyaç duymadi… ve tabiki hasta da olmadı  çıplak olduğu için:-) çünkü anne sicakligina sarildi… üstümüzu de örttük yeteri kadar…
Tensel temas akabinde bizi süt iletisimine taşıdı diyebilirim…yada sut iletisimi ile daha güçlü bi bag kurduk desem daha dogru olur sanırım…
Kolik nedir hic bilmedik mesela… hic travma yasamadik… öyle ahim sahim bi ağlama krizimiz hic olmadı..söylediğim gibi surekli emzirdim ve tensel temas kurdum… anne karnindayken dinlettigim sesleri dinlettim.. konustum bol bol:-)
hatta daha ileri gidip uyku düzeni kurduğumuzu söylesem sanırım yalan söylemiş olmam…Çünkü belli bi saat de uyuyalim uyanalim bebegim deyince bunu ona anlatabiliyorum…evet abartmiyorum… Ona, ondan istediklerimi soyleyebiliyorum… uyku düzeni için ekstra başka seylerde yapiyorum ama sonuçta en büyük pay oğlumla aramizdaki iletisime ait… oda benden neleri isteyip istemedigini anlatabiliyor…ben tensel temasin ve sut iletisiminin gücünü gunlerce anlatsam bitiremem sanırım… o oyle bi güç ve iletişim yoluki bunu başka hiçkimseyle yapamaz ve anlatamazsiniz…
yaşadığım mucizeyi anlatmak istermisin deyince pinar hanim hemen yazmaya basladim çünkü çevredeki olumsuz kelime oklarini firlatan futursuz teyzelere, ninelere ve dahi çok bilmiş herkese karşı aklinizin ufak bi köşesinde kalmış olayım istedim:-)
bende bu süreçte cok elestrildim… “bebeği ciplak kendi ciplak hasta olacak bunlar” ” sütün yetmiyor veya yaramıyor” “kucak bebesi olacak bu” “böyle çocuk mu büyürmüş””ben bilmem kac tane cocuk büyüttüm böyle şeyler yapmadik… bizim çocuklar deli mi”daha bir sürü bir sürü şeyyyy… Bütün bu olumsuzluklara direnebilmek ve sirf bu safsatalar yuzunden bebeginizi ve kendinizi tensel temastan mahrum etmemek icin  yüreğinizde güç olsun istedim:-)
Bu arada yarin tam 4 aylik olacagiz… bu yazıda 4. ay animiz olsun madem 🙂
Sevgiler “Böylesine harika paylaşım için Sümeyra Hanım’a teşekkür ederim, sağlıkla büyütün, mutlulukla çoğalın….Sevgilerle,Gebbepınar

Pınar Mallı

Hamilelik sırdaşınız, doğuma hazırlık danışmanınız ve doğum sonrası destekçiniz Geb-be.com un Kurucusu.

İlgili Makaleler

5 Yorum

  1. Harika bir yazı olmuş kesinlikle katılıyorum kızımı ilk emzirme deneyimim iğrençti tecavüze uğruyorum sandım bir memem birinde diğeri başkasında çocuğum afallamış sonra herkes gidince başbaşa kaldık ve aynen anlattığınız gibi büyüttüm kızımı asla sürüm olmaz korkusu yaşamadım emzirmenin verdiği haz bile oluk oluk süt yaptı ve gece hiç uyanmadık deliksiz uyuduk hasta olmadık bebek büyümedim ben arkadaştı o bana ve hala öyle şimdi 33 haftalık hamileyim oğlumu bekliyorum her gece onu emzirdiğimi görüyorum rüyamda o ilk buluşmamızı hayal ediyorum annelik sonradan öğrenilmez içgüdüseldir sadece hislerinize güvenin

    1. Merhaba Tuğba Hanım;
      Ne mutlu annelik içgüdülerimiz var! süt işi de çoğunlukla buna bağlı bir de genetik.
      Şimdiki hamileliğinizi de tebrik ederim, ilk evladınız ile büyüyen ailenizde mutluluklar dilerim..
      keyifli bir hamilelik ve ilkine benzemeyen bir ilk emzirme ilk ten tene temas deneyimi yaşamanızı tüm kalbim ile dilerim.

      sevgiler,
      gebbepınar

  2. İnstagramda takip edip bugun blogu kesfetmeye karat verdim, iyi ki de karar vermisim.Bu kadar mi guzel anlatirrrr. Bu kadar mi aglatilir.. Henuz kucagimiza almadik bebegimizi , ama cok az kaldi onu sarip sarmalamaya.. Tensel temas ; mutlaka yapixam kimseye aldirmadan kimsenin elstirilerine kulak asmadan ogluma hissettircem bu duyguyu kesinliklee.. İlk bu yaziyi okudum bloga girince simdi dogum korkusunu atlatmakta sira 🙂 iyi ki varsiniz Pinar hanim

    1. merve hanım merhaba;

      gösterdiğiniz ilgi ve samimi mesajınız çok mutlu etti 🙂 bebeğinizi kucağınıza aldınız mı?

      sevgiler, gebbepınar

  3. Yaa ne kadar guzel samimi insani duygulandiran bi yazi olmus. Sumeyra hanim’a bu guzel anlatim icin, Pinar hanim sizede bunu bizimle paylastiginiz icin tesekkur ediyorum. Sevgiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu