Ek gıdaya başlayacağız mama sandalyesi almamız lazım dediğimde eşimin yüzünde ki çaresizliği görünce: emzirme koltuğu alırken ne kadar pimpiriklendiğimi hatırladım :) şimdi ise durum öyle değildi :) Ek gıdaya başlarken ne yedireceğimden çok; güvenli bir beslenme ortamı sağlamak önceliğimdi. Yani...
Ah o memelerin dili olsa da anlatsa, neler yaşadı garibanlar… Dur ben anlatayım azıcık öveyim de endorfin tavan yapsın iyi gelsin :)Ceviz gibiyken bildiğin portakal oldular inanamadın burnuma değer mi acaba diye espiri konusu yaptın, Pamela Anderson yerine sahil...
Sonbaharın en güzel kısmı, tüm sebze meyvelerin bahçede tarladan toplanma vakti, kıpkırmızı domatissler, olgun dolgun incirler, mis gibi bamya, mor mor bardak erikleri, sulu sulu şeftali,mis gibi armut !  Pazarda ise tezgahlardan poşetle değil çuvalla yapılan alışveriş :) Bi yandan yazı...
Tabi beklediğim bir mucize değildi kolyeden… Ben o mucizeyi, bir aşktan Ilgaz olup 40 hafta taşıyıp bedenimden kayarcasına koynuma aldığımda anlamıştım! Beklediğim ise, damakları kaşınırken hırstan kıpkırmızı olan Ilgaz’ın rahatlaması, neredeyse her saat kalkmaya başladığı uykularının birazcık uzaması ve günde...
Evde yalnız bebek bakan annelerin, üstünden çıkmayan pijamaları, toplanamayan yatakları, yetiştirilemeyen yemekleri, tam ev toplanmışken dağılan oyuncaklar ile dolu bir salonu, yarım yamalak temizliği, dağ gibi ütüsü ve her zaman olan uykusu vardır! Es kaza bi saat kendine ayırabilecek zamanı...
Eski Türklerden kalan bir Şaman geleneği olan Kırklama töreni, yöresel farklıkları olsa da hala güncelliğini koruyor. Babaannemin anlattığına göre; Lohusalık denen altı haftalık süreçte annenin ve bebeğin mikroplara açık halde olmalarından, kalabalık ve kapalı ortamlardan uzak tutmak için evden...
Ev halkı ve arkadaşlarım doğum zamanımla ilgili iddialara girilmişken, ben askere kadar oğlumu severek karnımda taşırım diye göbeğimi gere gere dolaşırken, elimden gelen her an göbeğimi seviyor ve bunca gündür bana harika şeyler yaşattığı için Yaradana şükrediyorken 40.haftaya aşırı...
Evet evet sayın seyirciler: 40.haftaya uyandığım bu sabah; ben hala hamileyim ;) hatta aşırı hamileyim ve midemin altında zaman zaman semsert bir basket topu taşıyormuş gibi hissetsem de günlük yazmaya devam ediyorum... Annelik apoletimi omzuma asmadan önceki son günlerim; hissediyorum... Hafta...
Ha doğurdum ha doğuracağım günlerim! Hamileliğe ayrılmış sürenin yavaş yavaş sonlarına gelirken; Doğum zamanı yaklaştıkça hayatı planlamakta zorlansam da, doğum için gecenin yarısı sıcacık yatağımdan uyanabileceğimi bilsem de, yürüyüş anında suyum gelebilir diye Kıpır 'ın bezlerinden mi taksam diye düşünsem...
Aylardan Haziran; yazın gelişi ile içimizin coştuğu, akşam esen ifil ifil hava ile sohbetin belini kırdığımız bir akşam bize bi Kıpır lazım dediğimiz yıldızı bol geceden şimdi ise baharın müjdecisi doğanın bereket doğurmaya hazırlandığı ay; Mart'a  geldik!  Dilimizdeyken kalbimize,...